«لغت نامه دهخدا»
[دِ نَ / نُو] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بادی که بموسم نوروز وزد، مقابل باد خزانی. رجوع به باد و باد بهاری شود : بقول چرخ گردان بر زبان باد نوروزی حریر سبز درپوشند بستان و بیابانها.ناصرخسرو. تا توانم چو باد نوروزی نکنم دعوی کهن دوزی.نظامی. گه بود باد باد نوروزی به که پیشش چراغ نفروزی.نظامی.