«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) ابومنادبن منصوربن بلکین بن زیری بن مناد حمیری صنهاجی (374 - 406 ه . ق.). یکی از امرای آل زیری است که در افریقیه یعنی تونس و جزائر و در قسمتی از طرابلس غرب، تحت تابعیت ملوک فاطمی فرمان فرمائی میکردند، در سال 286 ه . ق. بادیس پس از درگذشت پدر بمقام اقتدار نشست و در زمان حاکم بامرالله فاطمی 20 سال فرمانفرمائی نمود، با عم خود و با قوم زناته محاربات چندی کرد، در این وقت طرابلس غرب از اطاعت وی سر باززده بود از اینرو برای سرکوبی آنان روان شد و در همین اوقات وفات یافت و پسرش معز جانشین وی گردید. (قاموس الاعلام ترکی ج 2). رجوع به الاعلام زرکلی ج 1 ص137 و ترجمهء مقدمهء ابن خلدون چ بنگاه ترجمه و نشر کتاب 1336 ه . ش. ص 583 و معجم الانساب ج 4 ص464 شود.