«لغت نامه دهخدا»
[یَ تُنْ نَ] (اِخ) نام بیابانی به اندلس: اندلس مملکتی است عظیم در جانب مغرب مشتمل بر عجایب و غرایب. در عجایب المخلوقات مذکور است که در آن ولایت بر سر بیابانی که آن را بادیه النمل خوانند، بطلسم اسبی و مردی ساخته اند و روی آنرا بآبادانی کرده. (حبیب السیر چ خیام ج 4 ص657).