«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) چیزی که انسان بتواند در آغوش خود حمل کند. در بعض نسخ نوشته: مقدار مایحمله الانسان ملاصقاً بجنبیه. (شعوری ج 1 ورق 169). بغل پر. (ناظم الاطباء).