بارچا

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) بارگاه است. بمعنی ایوان و دربار سلطنتی است که از معانی بار، یکی بارگاه است. میرخسرو گوید :
دل پاکش که هست از کینه معصوم
بهیجا آهن و در بارچا موم(1).
(شعوری ج 1 ورق 149 برگ ب).
رجوع به بارگاه شود. دیوان عدالت و مقر عدالت. (ناظم الاطباء).
(1) - همین شاهد را برای بارجا آورده اند.