بارخوار

«لغت نامه دهخدا»

[خوا / خا] (اِ مرکب) خواربار باشد :
ز کنعان کشیدیم لختی جهاز
کز این بارخوار است ما را نیاز.
شمسی (یوسف و زلیخا).