بارق

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) آبی است به شراه. (از تاج العروس، بنقل ابن عبدالبر). و یاقوت در معجم البلدان از قول ابن عبدالبر آرد: آبی است بسراه و هر آنکه در ایام سیل عرم بدان فرود آمد وی را بارقی خواندند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر