بارقه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ قَ] (اِخ) یا برقه(1)، نام خاندانی که رئیس آن بنام آمالقار بارقه ای(2) معروف بوده است. آنیبال و اسد روبال مشهور، به این خاندان انتساب داشته اند و شاید وجه تسمیهء بن غازی به اسم «برقه» هم به همین خاندان مربوط باشد. (از قاموس الاعلام ترکی ج 2). رجوع به لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج 2 شود.
(1) - Barca.
(2) - Amilcar.