«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) عروه بن جعدبن ابی جعد بارقی منسوب به کوهی که قبیلهء ازد بدان فرودآمد. وی از صحابه بود. در کوفه سکونت گزید و برای اهل آنجا حدیث کرد. (از انساب سمعانی).