بارکزایی

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) طایفه ای از افغانیها که رقیب ابدالیها بودند و همیشه سلطان از طایفهء ابدالی و وزیر از طایفهء بارکزایی تعیین میشد و در 1257 ه . ق. دوست محمدخان از طایفهء بارکزایی بر تخت سلطنت دست یافت و حکومت سلسلهء ابدالی یا درانی منقرض شد و تا امروز خاندان او در افغانستان حکومت دارند.
خاندان بارکزایی:
دوست محمدخان1242ه . ق. - 1826 م.
برگشت شاه شجاع به سلطنت
1255 - 1258ه . ق. -
1839 - 1842 م.
شیرعلی خان.1280ه . ق. - 1863 م.
(افضل و اعظم در بلخ و کابل 1282-1284)
یعقوبخان1296ه . ق. - 1879 م.
عبدالرحمن خان1296ه . ق. - 1879 م.
(از تاریخ سلاطین اسلام لین پول ترجمهء عباس اقبال صص302-303).
عیوب (که در هرات انقلاب کرد)
1297-1297
حبیب الله1289-1307
امان الله خان1309-1337
نادرخان-
محمدظاهر شاه
و رجوع به معجم الانساب ج 2 شود.