بارنبوی

«لغت نامه دهخدا»

[رَمْ] (اِ) همان بارمبو و بارنبو باشد. یک نوع ریحان خوشبوی است (کذا) فی مجمع الفرس. (شعوری ج 1 ورق 198). رجوع به بارمبو و بارنبو و دِمزن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر