«لغت نامه دهخدا»
[نِ] (نف مرکب) بمعنی عارض درگاه شاه که حضور و غیبت مردم خبر دهد و او را به عربی حاجب گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). کسی که اجازه نامهء ورود به دربار را صادر می نمود. (فرهنگ نظام).