بار و بنه

«لغت نامه دهخدا»

[رُ بُ نَ / نِ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) احمال و اثقال. بار و بندیل :
نه لشکر نه کوس و نه بار و بنه
همه میسره خسته و میمنه.فردوسی.
که ما ماندگانیم و هم گرسنه
نه توشه است با ما نه بار و بنه.فردوسی.
در شش دیه سراها و مقامها ساختند و منزل گرفتند و بار و بنه بدان نقل کردند. (تاریخ قم ص32). رجوع به بار و بندیل شود.