باروت خانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ مرکب)باروط خانه. خانه ای که در آن باروت نگهدارند. (آنندراج) (دِمزن). جایی که در آن جا باروت میسازند. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر