باروو

«لغت نامه دهخدا»

[رُ] (اِخ)(1) اسحاق. ریاضیدان، فقیه و لغت شناس بنام انگلیسی است که در 1630 م. در لندن متولد شده و در 1677 درگذشته است. وی از پایه گذاران موارد استعمال حساب دیفرانسیل در هندسه میباشد. و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج 2 شود.
(1) - Isaac - Barrow.