«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ مرکب) بید(1). گونه ای از بید که در درهء چالوس و ساحل رود کرج و کوه دنا در شیراز و جبال کوه گیلویه دیده شده است. (گااوبا). (1) - Angustifolia. (جنگل شناسی ساعی ج 1 چ 1327 دانشگاه طهران ص 195). Salix Amgustofolia - salix drcunclifolia - Salix Wilhelmsidna.