باریک سر

«لغت نامه دهخدا»

[سَ] (ص مرکب) آنکه سر باریک و خرد دارد. || آنچه سر و انتهایی باریک و تیز داشته باشد، رمح اَزَبّ؛ نیزهء باریک سر. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر