«لغت نامه دهخدا»
[شِ قَ / قِ] (اِ) چرکی که از کار کردن در دست و اعضاء بهم رسد (؟) (ناظم الاطباء). این کلمه مصحف «شغه» است باضافهء «با» و رویهم یعنی پینه دار و شوخ گرفته.