«لغت نامه دهخدا»
[زَ] (معرب، اِ مرکب) لغت فارسی است به معنی تریاق نباتی و کاف آن در زبان عربی به دال تغییر یافته است. و امروز عرفاً به سنگ معدنی و مادهء حیوانی اطلاق میشود که در دل حیوانات پدید می آید. (از تذکرهء ضریر انطاکی ص67). و رجوع به پادزهر شود.