باکور افغان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) نام امیری که از طرف شاه شجاع مظفری به کرمان اعزام شده است. در تاریخ وزیری آمده است: شاه شجاع سلطان شبلی پسر خود را بحکمرانی کرمان فرستاد... و دولتشاه و ملک محمد نام را که هردو از اقارب خواجه قوام الدین محمد بودند....به پیشکاری کرمان مأمور کرد. بعد از رفتن این دو نفر به این اندیشید که شاید دولت [ شاه ] سلطان شبلی را از آن مملکت اخراج نماید و خودش ادعای ریاست و استقلال ورزد، این بود که خواجه مجدالدین قاقم را که مردی امین و کافی بود با امیر باکور افغان و دو هزار سوار به مدد او به دارالامان کرمان روان کرد. (از تاریخ کرمان ص 209). این نام در حبیب السیر امیر ماکو و در تاریخ محمود گیتی (کتبی) امیرتاکور اوغانی آمده است. (حاشیهء تاریخ کرمان چ باستانی پاریزی ص 209). قبل از رسیدن این دو امیر، دولتشاه کرمان را تصرف کرد و امیر شبلی را در قلعهء شهر محبوس ساخت. این امیر باکوراوغانی قایم مقام و پسر عم سیورغتمش از امرای اوغان حدود کرمان بوده است. و رجوع به تاریخ کرمان ص209، 210، 225 و همچنین به تاریخ عصر حافظ ص213 شود.