باکیلید

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) شاعر معروف غنایی یونان قدیم. وی در اواخر ششمین قرن قبل از میلاد تولد یافت. از آثار او جز قطعات معدودی در دسترس نیست و این قطعات نیز بوسیلهء نویسندگان و مورخان قدیم حفظ شده است. در سال 1897 م. قطعاتی از او بر پاپیروسی که در مصر توسط کنیون(2) کشف شد انتشار یافت. و رجوع به باقخیلید شود.
(1) - Bacchylide.
(2) - Kenyon.