بالا آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[وَ دَ] (مص مرکب) صعود دادن. از پائین ببالا بردن. برآوردن.
- بالا آوردن ساختمان؛ ساختمانی را بمرحلهء پوشش درآوردن.
- بالا آوردن غذا؛ بمجاز استفراغ کردن. قی کردن. هراش کردن. برگرداندن. اشکوفه فتادن کسی را.