«لغت نامه دهخدا»
[بِلْ اِ طِ] (ع ق مرکب) (از: ب + ال + اضطرار) ناچار. بناچاری. بطور بیچارگی. بطور حاجتمندی. بطور احتیاج. مضطرانه. (ناظم الاطباء). بناچار. و رجوع به اضطرار شود.