بالاکر

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) نام یکی از سرداران اسکندر که هنگام فتح فینیقیه، شهر می لت (ملطیه) را تصرف کرد و بر ایدارنس سردار داریوش پیروز شد. (از ایران باستان پیرنیا ج2 ص1346) و رجوع به بالاکروس شود.
(1) - Balacre.