بالاهنگ

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (نف) کشندهء بالا. جنیبت کش. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). پالاهنگ. پالهنگ. || (اِ) دوالی که بر لگام اسب بندند تا در روز جنگ دست خصم بدان ببندند. رجوع به پالاهنگ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر