بالاییدن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (مص) پالانیدن. (ناظم الاطباء)، افزودن. رجوع به پالاییدن شود.
- بربالاییدن؛ تحریک کردن. برانگیختن. (ناظم الاطباء). ظاهراً مصحف بربالانیدن است. رجوع به بالانیدن و رجوع به اشباب شود.