بالدر

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (اِخ)(1) رب النوع عقل. در اساطیر اسکاندیناوی، پسر ادن(2) و همسر نانا(3)، وی بسیار زیبا و عاقل بود و به دست برادر خود که رب النوع قضا و قدر بود براثر زخم تیری ناگهانی درگذشت. نیز رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص1208 شود.
(1) - Balder.
(2) - Odin.
(3) - Nanna.