بالندگی

«لغت نامه دهخدا»

[لَ دَ / دِ] (حامص) حالت و چگونگی بالنده. عمل بالنده. رشد. نمو :
ز سرو سهی رفت بالندگی
طبیعت درآمد به نالندگی.نظامی.