بالوط

«لغت نامه دهخدا»

(ع اِ) بالُّت(1). بستهء کوچک مال التجاره یا اشیاء دیگر. لنگه. تنگ. ج، بوالط. (از دزی ج 1 ص 49).
(1) - Ballot.