«لغت نامه دهخدا»
(اِ) بالغ. ظاهراً در ترکی مغولی بمعنی آبادی و شهر است. مرحوم اقبال در تاریخ مغول گوید: پس از آنکه مغول بامیان را زیر و رو کردند آنرا از آن تاریخ ببعد «ماوبالیغ» یعنی آبادی بد نامیدند. (تاریخ مغول ص58). و خان بالیغ (شهرخان) نام پکن است. و رجوع به بالغ و خان بالغ شود.