بامبرگ

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ)(1) نام شهری تجارتی است در ناحیهء باویر آلمان که حدود پنجاه هزارتن جمعیت دارد، این شهر توسط ساکسن ها در قرن نهم میلادی بنا شده و نخستین کلیسای آنرا شارلمانی برپاکرده است. (از لاروس بزرگ).
(1) - Bamberg.