بامچه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مصغر) بام خرد، بام کم وسعت. || مجازاً زهار. (یادداشت مؤلف). صاحب آنندراج گوید در کتب موجود یافته نشد و ظاهراً بامچه کنایه از زهار بوده باشد. (آنندراج). برآمدگی بالای شرم :
بامچه اندودن ... را به دوغ
خواست ز من عاریت اندایه ...سوزنی.