بام نشین

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (نف مرکب) که مقیم بام باشد. که بر بام منزل سازد. ملازم بام. || فرهنگ ناظم الاطباء به این کلمه معنی مخروبه و خرابه و ویران شده داده است، اما استوار نمینماید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر