بان

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) مخفف بانگ. (فرهنگ رشیدی). بانگ. (فرهنگ اسدی). فریاد. آواز بلند. (برهان قاطع). مخفف بانگ است. (از فرهنگ شعوری ج 1 ص 181) (فرهنگ نظام) (ناظم الاطباء) :
موکشان بر لب چه آرد زود
نیز نه بان کند نه ویل و نه وای.خسروی.