بانقش

«لغت نامه دهخدا»

[قِ] (اِ) دانهء کوچکی است که آنرا «ون» و «بن» گویند و آنرا شوربا کرده خورند و بعربی حبه الخضرا خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بن باشد که شور و بریان کنند و خورند و ون نیز نامند. (از فرهنگ اسدی). منگوش. یک نوع میوه است که در کوهستانها به دست آید. (از فرهنگ شعوری ج 1 ص196). ثمر درختی است که نامهای دیگرش بن و ون است. (فرهنگ نظام).