بانکروتیه

«لغت نامه دهخدا»

[کِ یِ] (فرانسوی، ص)(1)ورشکست. (لغات مصوبه فرهنگستان). آن بازرگان که ورشکست شده باشد. ورشکسته. و رجوع به ورشکسته شود.
(1) - Banqueroutier.