«لغت نامه دهخدا»
[ وَ] (ص نسبی) منسوب به باورد را گویند. (برهان قاطع). منسوب است به شهرکی در خراسان که به وجوه ثلاثهء اباورد و باورد و ابیورد خوانده میشود. (از انساب سمعانی).