باور کردنی

«لغت نامه دهخدا»

[وَ کَ دَ] (ص لیاقت) قبول کردنی. پذیرفتنی. درخور باور. درخور قبول. که باور توان کرد. که توان پذیرفت: باور کردنی نیست که مردی از چهل ذرع ارتفاع بیفتد و آسیب نبیند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر