باوری

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (حامص) این کلمه در معنی حاصل مصدری بکار رود اما نه جداگانه بلکه بصورت ترکیب آید چون:
- بدباوری، دیرباوری، زودباوری، -خوش باوری؛ در معانی بدباور بودن. دیرباور بودن. زودباور بودن. خوش باور بودن و غیره.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر