باویل

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) دهی از دهستان حومهء بخش اسکو شهرستان تبریز در مسیر راه شوسهء اسکویه به خسروشاه. سکنه 2298 تن. محصول عمده غلات و انگور و گردو و بادام. از دو بخش تشکیل شده: باویل بالا و باویل پائین. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج4). در نزهه القلوب این نام به صورت باویل رود آمده است. رجوع به باویل رود شود.