«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) باویل، نام ناحیتی به آذربایجان برحسب ضبط حمدالله مستوفی. در نزهه القلوب گوید: ناحیهء باویل رود مشهور است و در زاویهء غرب و جنوب [ تبریز ] است و بر چهار فرسنگی شهر افتاده است و ولایتی سخت نزه است و بحقیقت همچون یک باغ ناسخ نسخهء سغد سمرقند و غوطه دمشق و رشک شعب بوان و ماشان رود همدان است و بیست وپنج دیه است و باویل و خور. شاه و میلان و اسکونه از معظمات آن ناحیه است. (از نزهه القلوب ج3 ص79). و در باویل رود مزار عجل برادر حمزه و به مقبرهء سرخاب مزار امیه بن عمروبن امیه و مزارات اکابر در شهر و ولایات بسیار است. (از نزهه القلوب ج3 ص78).