«لغت نامه دهخدا»
[بِءْ رِ ذَرْ] (اِخ) نام چاهی در منازل بنی زریق در مدینه. و برخی گفته اند همان بئر ذی اروان است و ابن قتیبه آن را به ذواَرَوان تصحیح کرده است. و اصلی ذواروان را موضعی دیگر بر یک ساعتی مدینه دانسته است. (از معجم البلدان).