«لغت نامه دهخدا»
[بِءْ رِ؟ رُ] (اِخ) (چاه رؤیت حیات). و آن چاه آبی بود در میانهء قادش و بارد که در نزدیکی دشت شور (جائی که فرشتهء خدا به هاجر نمودار شد) واقع است و دور نیست آن چشمهء مویلح باشد. (از قاموس کتاب مقدس).