بئروت

«لغت نامه دهخدا»

[بِءْ] (اِخ) اسم شهری از قسمت بن یامینیان بود که بر دامنهء تلی که جبعون بر آن بنا شده بود واقع می باشد یعنی به مسافت ده میل به شمال اورشلیم، که الاَن البیره گویند و اهالی آنجا را بیروتون گویند. (از قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر