«لغت نامه دهخدا»
[بَ نَ / نِ] (ص مرکب) که سینه چون ببر دارد : صیادی سگی معلم داشت ازین پهن بری، باریک ساقی، لاغرمیانی، فربه سرینی، افکنده گوشی. برگرفته دنبی، ببرسینه ای. (سندبادنامه ص200).