ببروج

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ)(1) استرنگ. مردم گیاه. یبروح الصنم. (ناظم الاطباء). مردم گیا. (آنندراج). و رجوع به یبروح الصنم شود.
(1) - صورت غلطی از پیروج است.