«لغت نامه دهخدا»
[بِ دَ] (مص) تماس کردن. ببساوش : آب و روغن که اندر جام کنی با یکدیگر نیامیزد ولکن ببساوند بر سطح میان ایشان. (از التفهیم بیرونی).
