ببول

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) یک قسم گیاهی که صمغ میدهد. (ناظم الاطباء). درخت مغیلان. (فهرست مخزن الادویه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر