«لغت نامه دهخدا»
[بِ گَ] (اِ) کسی را گویند که از غایت سیری نگاه به طعام نکند. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || کنایه از، از طعام سرباز زدن. (برهان قاطع). بتکن. و رجوع به بتکن شود. || بمعنی بفکن فعل امر. (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (از آنندراج). و رجوع به فکندن و افکندن شود.