«لغت نامه دهخدا»
[بِ دَ] (مص) ترسانیدن. (از آنندراج) (غیاث اللغات). تاسانیدن. شوک دادن. || بچه را بگریه واگذاشتن چندانکه بیحال شود. رجوع به بتاسیدن شود.
